Zevende dag, vierde chemokuur

02-04-2013 20:20

De nacht van maandag op dinsdag slaap ik bij Daniël in het Ronald McDonald huis. Voor ik die kant op gaan, krijgen Frank en ik instructies van de verpleegkundige over hoe we de sondepomp moeten aansluiten en bedienen. We hebben al een keer meegekeken, ik heb het al een keer zelf mogen doen en nu is Frank aan de beurt. Al met al lig ik om 23:00 uur in me bedje. Om 04:00 uur roept Daniël die last heeft van twee ontstoken ogen: "Mamaaaa ik kan niets meer ziehieeen! Mijn ogen zitten dichtgeplakt!!!" Even schoonmaken en weer verder slapen tot 08:10 uur. Ik ga douchen, aankleden en samen met Daniël ontbijt ik in het huis.

Rond 10:00 uur zijn we bij Frank en Ruben. Frank heeft niet heel lekker geslapen. Het is hier niet heel donker, soms gaat er een alarm af, de verpleegkundigen komen een paar keer per nacht binnen en Ruben draait en snurkt een beetje. Hij was ook weer een keer helemaal nat vannacht en dat onderbreekt je slaap natuurlijk wel even. Allemaal dingen waar ik inmiddels aardig aan gewend ben geraakt. Jeaniene komt vandaag en dat steunt en verlicht ons wel even lekker. Ed heeft gisteren heerlijke "witlof met ham en kaas" gemaakt, dus dat hoeven we vanavond alleen maar even op te warmen.

Terwijl Frank gaat douchen rijden Daniël en Ruben om de beurt een rondje door de gang op de step van Anouk. Er is een mevrouw in de speelkamer en zij heeft een grote kar met allemaal spullen om te schilderen. Jeaniene en Daniël gaan vast een kijkje nemen en later ga ik er ook heen met Ruben. Beide jongens krijgen een hard stuk wit karton en gaan lekker schilderen en Ruben gaat ook vingerverven, Hij vindt het erg leuk, maar zijn concentratie is niet zo heel groot. Hij gaat rond 12:00 uur lekker slapen. Daniël oefend allemaal technieken: Schilderen, daar overheen met de acherkant van de kwast tekenen wat een mooi gekleurd effect geeft, droogföhnen, spetteren met verf en door middel van hele lange halen over het karton schilderen. De mevrouw zegt wel een paar keer dat Daniël voor zijn leeftijd al een lange concentratie heeft. Knutselen is dan ook echt zijn ding!

We gaan een broodje eten in het huis. Daarna haal ik een hele tas medicatie en sondespuitjes op bij de apotheek en wacht tot Ruben wakker is. Hij heeft 2,5 uur geslapen en eet een halve boterham. Als hij iemand op de gang ziet lopen, zwaait hij vriendelijk en bij de verpleger zegt hij: "Mneer!" Vervolgens komt de verpleger even een praatje maken. Frank komt binnenlopen en na het loskoppelen van de infuuspaal gaan we lekker naar buiten. We voeren de visjes en de jongens spelen heerlijk een poosje in de speeltuin. Ruben vindt het leuk, maar na een tijdje wordt hij moe en net als vorige keer, gaat hij dan bij de wagen staan. Het is ook al 16:00 uur, het tijdstip waarop we weer terug moeten naar het ziekenhuis. Ik lig heerlijk met mijn gezicht in de zon op een bankje en verlang net als vele andere mensen naar nog meer zon en warmte. Vorig jaar waren we zo vaak aan het strand en het weekend voordat de kanker werd ontdekt, zaten we twee volle dagen heerlijk onbezorgd aan het strand. Hopelijk kunnen we binnenkort deze zware periode af gaan sluiten en vooruit kijken en dan het liefst met onze neus naar de Noordzee gericht!

Ruben eet vanavond opvallend goed en wij eten de witlof gezellig op zijn kamer. Daarna breng ik gauw een hele vermoeide Daniël naar bed en later ook Ruben. Deze kuur is Ruben veel minder opgejaagd dan de vorige keren en hij slaapt ook makkelijker in. De hoge bloeddruk en de misselijkheid medicatie was niet zo'n goede combinatie en nu de bloeddruk afneemt, gaat dit dus veel beter. De meeste spullen hebben we al ingepakt en morgen hopen we voor 11:00 uur te kunnen vertrekken. Met een ijzersterk HB-gehalte (7,0) en dus geen bloedtransfusie dit keer, moet dit zeker haalbaar zijn!

Terug