Zesde dag, derde chemokuur

09-03-2013 21:34

Vannacht heb ik in het Ronald McDonald huis geslapen en dat was best een beetje dubbel, na al die nachten naast Ruben op het slaapbankje geslapen te hebben. Ruben was tweemaal wakker geworden en had ook wel om mij geroepen, maar uiteraard voelde hij zich bij Frank ook geborgen genoeg. Ik sta samen op met Daniël en in de grote keuken gaan we ontbijten en ik zou bijna vergeten hoe gezellig hij is. Hij helpt me met alles neerzetten, pakt drinken voor zichzelf en zegt: "Mama jij vindt appelsap lekker, zal ik dat voor jou pakken?" Hij geniet van het moment dat we samen hebben en ik geniet met hem mee.

Ruben vindt het leuk om mij en Daniël te zien en wil gaan spelen. In de speelkamer komt er een hele lieve vrijwilligster en Daniël speelt met de knikkerbaan en gaat verven. Ik doe Ruben weer lekker in bad en blaas bij gebrek aan speeltjes een latex handschoen op en enthousiast zegt Ruben: "Nijntje!" De vijf vingers zijn de oren van Nijntje en wanner ik drie vingers naar beneden doe, is het inderdaad precies dat lieve kleine konijntje. Als Frank gaat douchen en ik Ruben naar bed breng, voelt Daniël zich vertrouwd genoeg bij de vrijwilligster om met haar in de speelkamer te blijven spelen. Ruben slaapt twee uurtjes en daarna krijgt hij een nieuwe infuuspaal, want er hangen inmiddels zoveel lege zakjes chemo aan dat er geen nieuwe openingen voor de slangetjes zijn. Ruben is niet zo'n broodeter en na een paar happen houdt hij het voor gezien. We hebben net als gisteren een pannenkoek voor hem besteld en daar eet hij nog wat van en Daniël eet de rest op. Gelukkig is Ruben verder niet misselijk, nou krijgt hij daar ook meerdere soorten medicatie voor, want uit ervaring vertelden de verpleegkundigen dat het anders hoogstwaarschijnlijk wél het geval zou zijn.

Tussen de middag liggen Daniël en ik even lekker op het slaapbankje en gaat Frank buiten onder het afdak met Ruben een luchtje scheppen. Wandelen zit er helaas gezien het weer niet in. Frank heeft gisteren een grote ballon voor Ruben gekocht. Het is een vis en hij zegt steeds vol trots dat hij hem van papa heeft gekregen. Vanmiddag wordt er nog een grote ballon gekocht, voor Daniël deze keer en het is een Spiderman. Ruben gaat vandaag ook een tweede maal slapen, niet dat zijn geest moe is. Hij loopt nog druk over de gang en blijft overal kletsen, daarbij praat hij uit enthousiastme erg hard. Toch kan zijn lijfje wel de nodige slaap gebruiken. Als hij weer wakker wordt, is het etenstijd en roept Ruben al: "Etuhh!" Bij de keuken zien we de kar al staan en het duurt dus niet lang meer. Geen broodeter dus, maar wel is Ruben van de warme hap en hij eet meer dan de helft van de volwassenen portie hutspot op. Daarna spelen we nog even in de hal, waar Ruben overal door en langs wil kruipen. Ik moet hem steeds een halt toe roepen omdat dat met de infuuslijnen echt niet gaat. Hij snapt me en schenkt me een ondeugende blik. Als Lisa er is, zwaait Ruben me zonder problemen uit bij de liften en ga ik naar het huis waar opa Leo & oma Marja (en Dione) voor ons hebben gekookt. Gisteren was het overigens hartige taarten dag en die smaakten beiden ook heerlijk, Sharon en Margrietha!

Daniël speelt na het eten nog even met Julian, die hem zijn vriend noemt. Daniël is negen maanden ouder, maar ze zitten volledig op elkaars golflengte. En wanneer Julian ook nog eens zijn treinbaan haalt, is het helemaal feest. Het is zo leuk om ze samen te zien spelen en ze kletsen als twee wijven. Sociaal is Daniël de laatste tijd erg gegroeid en wat leuk een echte vriend in het Ronald McDonald huis! Ik beng hem lekker naar bed en morgen staat er al een speelafspraak gepland.

Ook Ruben gaat lekker slapen en morgenavond, zit deze chemokuur er toch maar weer mooi op!!!

 

Terug