Voor jou zet ik álles aan de kant!

08-02-2014 10:46

Vanuit de behoefte om te schrijven, volgt hier een nieuw blog. Half oktober heb ik mijn werk gedeeltelijk hervat en sinds januari ben ik weer 100% aan het werk. Dat hervatten was soms verreweg van eenvoudig, want na een jaar waarop we volledig geconcentreerd waren geweest op ons eigen gezin, moest ik mij weer open gaan stellen voor al het anderen. In een innerlijke strijd met mijzelf probeerde ik te vergeefs de "oude Eline" terug te vinden. Op het juiste moment sprak een heel lief en wijs aards engeltje tot mijn hart: "Eline, je hoeft niet zo hard je best te doen. Je kunt na alles immers niet de "oude Eline" worden, er komt een "nieuwe oude Eline" en die persoon is veel rijker. Die boodschap heeft mij vijf passen vooruit doen stappen!!!

We hebben een heerlijke Kerst gehad! Vorige jaar was de opname voor de eerste chemokuur op tweede kerstdag en kijk hoe we er nu bijzitten? Het is een speciaal gegeven dat de chemokuren starten met Kerst en eindigen met Pasen! Het zijn steeds opnieuw van die dankbare besefmomentjes! Helaas is Ruben na tweede dagen kerstfeest vieren, geveld door een fikse dubbele oorontsteking. We moeten het met hem echt nog heel rustig aandoen en soms voor heel eventjes, vergeten we dat door ons en zijn enthousiastme. Het is jammer dat Ruben het dan later moet bezuren. Maar zijn ontwikkeling gaat in rap tempo door, zo is hij ineens zindelijk en kan hij puzzelen als beste!

Frank zit vanaf augustus zonder werk en hoe vervelend dat zou kunnen zijn, niemand pakt deze fijne tijd meer van ons af! We hadden elkaar en de rust zo nodig en Ruben hoefde ook niet steeds mee naar school. Echter sinds maandag heeft Frank een tijdelijke baan en hoe geweldig is dat?! Vooral voor Ruben is dit wel even wennen. Nog altijd is hij vrij kwetsbaar en nu moet hij weer volledig meedraaien in het ritme, daarnaast mist hij Frank enorm. Vrijdag zijn we beiden aan het werk en breekt onze meestal zo vrolijke Ruben. Haast ontroostbaar huillt hij bij oma Marja en is dan ook intens blij wanneer wij er weer zijn. Ruben heeft vanavond niet gegeten en heeft koorts. Van bijna de hele familie hebben we geld gekregen om zonder de kids een weekendje weg te gaan en die staat dit weekend gepland. Heerlijk samen even bijkomen in Maastricht, maar nu Ruben niet fit is en hij het emotioneel niet lijkt te kunnen handelen, besluiten we niet te gaan. Zoals het ook moet zijn, vinden wij Daniël & Ruben bij alles belangrijker dan ons uitje. We zijn op de eerste plaats dankbaar en verwonderd dat ons gezin zoveel glans toekomt!!! Er zijn vele dingen mooi, maar genezing met recht het allermooiste!!!

Het wordt komende week ook weer een intensieve week. Op dinsdag staan de echo's gepland, vanaf woensdagochtend 24 uur lang urine sparen en donderdag wegen, meten, bloedafname en een gesprek met de oncoloog. Vermoedelijk wordt er ook een gehoortest aangevraagd, want we merken dat Ruben niet zo goed hoort. We vragen ons af of dit nog het gevolg is van de oorontsteking of een van de bijwerkingen van de chemokuren. En wanneer angst één honderste van een seconde de overhand probeert te nemen, kijk ik naar het armbandje om mij pols van mijn buurmeisje Kristie, met de tekst FAITH!!!


 

Terug