Vierde dag, vierde chemokuur

30-03-2013 20:33

Vannacht word ik wakker van Ruben zijn geroep om mama en als ik niet meteen reageer, komt de verpleegkundige binnen en verschoond hem. Hier is Ruben het niet mee eens, maar ik lig te lekker om op te staan en bedenk me dat ik Ruben zijn angst alleen maar zou bevestigen, wanneer ik het van haar over zou nemen. Zoals meestal wordt Ruben om 7:45 uur wakker en samen gaan we ontbijten. Niet dat hij een beschuitje lekker vindt, maar hij zegt: "Mama besjuitjuh!" Ik heb gisteren gevraagd of Ruben niet toch het derde middel tegen misselijkheid kan krijgen. Hij toont helemaal niet misselijk, maar misschien krijgt hij dan toch wat meer eetlust. En waarachtig eet Ruben een halve boterham!

De controles worden gedaan en ik vraag of ik Ruben in bad kan doen. De verpleegkundige realiseert zich dat ze het gisteren is vergeten, toen ik ook om het bad vroeg. Het geeft niet, er wordt zoveel van hen gevraagd en we kunnen vandaag toch alsnog badderen? Niet veel later zit Ruben lekker te poedelen. Als hij is aangekleed, komen Frank en Daniël met Barry en Irina binnen. Het is fijn om even tijd met hen door te brengen, want ja dit hier is onze wereld. Het ziet ernaar uit dat dit de laaste chemokuur is en laat het eens genoeg zijn! Maar voor het meten van de bloeddruk en andere kleine dingetjes zullen we hier nog weleens komen. Laten we ook hopen dat Ruben geheel koortsvrij de aplasie doorkomt.

Ruben gaat om 11:00 uur slapen en Daniël is lekker aan het knutselen met een vrijwilligster in de speelkamer. Hij zit eerst te kleien, dan maakt hij een leeuw van hout en verft deze en later maakt hij met haar een piratenmuts. Heerlijk dat hij hier zo op zijn plek is en geen moeite lijkt te hebben wanneer we ineens weer een week hier zijn. Ruben wordt drie uur later pas wakker, eet weer een halve boterham en dan mogen we even met hem naar buiten en laat Daniël daar nu net geen zin in hebben. Nu kunnen we naar buiten en dan wil hij liever met de Playmobile spelen... Gelukkig is hij te verleiden en lopen we heerlijk in het zonnetje en spelen we eventje in de speeltuin van het Ronald McDonald huis.

Terug op de afdeling is Ruben toch wel weer moe en hangerig, maar goed als dat het enige is na vier chemokueren, dan valt het toch alles mee. Even ligt hij in bed, maar slapen doet hij niet. Opa Leo & oma Marja komen langs en hij leeft weer helemaal op! Met elkaar eten we hier op de afdeling hartige taart en een pastaschotel van mijn lieve vriendinnen. Vandaag waren Frank en ik grootendeels alleen met beide mannetjes, maar het liep goed en het betekende dat Daniël heel de dag in het ziekenhuis was. Niet zo gek dat hij bekaf was om 19:30 uur viel in dan ook als een blok in slaap. En Ruben sliep zelf vóór 19:00 uur, waardoor ik nog even terug naar het huis kon. Ik ga maar weer proberen om vroeg te gaan slapen en dan zijn we alweer over de helft van deze en hopelijk laatste opname!

Terug