Tot over heeeel lang!!!

11-09-2014 20:40

Dinsdag 9 september melden we ons sinds drie maanden met Ruben in het AMC. Er staat een echo van zijn buik gepand. Ruben kletst er lekker op los en ondergaat het onderzoek prima. De radioloog kan ons alvast vertellen dat alles er goed uitziet! Dit geldt ook voor de bloeddruk. Ruben moest voor de echo nuchter zijn en wilde thuis juist heel graag een broodje. Hij is blij dat hij weer mag eten en werkt snel twee broodjes en een krentenbol naar binnen. Als laatste gaan we bloedprikken. Ruben kent de stappen en geeft alsof het niets is, geen kik. Wat ik eigenlijk niet normaal vindt. Het is voor een moeder niet fijn als haar kind overstuur raakt, of op z'n minst huilt. Maar Ruben is het gewend, of eigenlijk is hij gehard. toch zou ik een beetje huilen een meer dan normale reactie vinden voor een kind van drie. Als de ene vinger ineens stopt met bloedgeven, moet er voor de eerste keer in al die tijd een tweede prik worden gezet. Ik zeg dat de vinger op is en vraag Ruben of de mevrouw in de andere vinger mag prikken. Ruben steekt gewillig zijn andere vinger uit. Een extra prik levert wel een extra knip in de spaarkaart op. Na vijf prikken mogen kinderen een kadootje uitzoeken. Ruben kiest een microfoon uit.

Donderdag 11 september gaan we naar de poli kinderoncologie. De verpleegkundige geeft mij meteen een compliment dat ik er zo goed uitzie. "Niet dat je er heel slecht uit hebt gezien..." En ze heeft gelijk, tijdens zo'n periode ga je er niet bepaald beter uitzien. Maar nu gaat alles goed en zitten ook met de komst van een leuke nieuwe baan voor Frank, weer in de lift. Dr. Haveman komt er al snel aan. Alles ziet er goed uit! Op de echo is te zien dat we overgebleven nier er goed bij ligt en de bloeduitslagen zijn ook prima. Volgende week krijgen we de uitslag van de gespraarde 24uurs urine. De plek (schimmel) op Ruben zijn tong is helaas maar vier weken weggeweest. Hij krijgt inmiddels alweer tien dagen medicijnen. Er worden weer kweekjes afgenomen en gaan door met de medicatie. Het is echt een weerstandskwestie vanwege de chemokuren. Volgende week staat er een belafspraak gepland en de volgende ronde onderzoeken volgt pas in maart 2015! Een half jaar wegblijven, die zagen we al aankomen. Heel goed natuurlijk, maar ook wel een beetje spannend. Frank onderstreept dat als er ook maar iets niet in orde lijkt, we contact hebben en daar is natuurlijk zo. Medisch ziet alles er dus geweldig uit, maar dat is ook wel te merken. Ruben is atijd energiek en vrolijk, soms lijkt hij iets in de willen halen. Hij eet super en is ook weer mooi in gewicht en lengte toegenomen. Hij heeft zelfs dezelfde lengte en gewicht als Daniël had op deze leeftijd.

Als we Daniël bij zijn vriendje ophalen, zegt Ruben vrij droog: "Ik ben beter hoor!" En zo is het! Als iemand naar Ruben informeert, vertel ik dat je grootste wens als ouder is, dat je kind gewoon kind kan zijn! Niets meer en niets minder!

Terug