Terug op de afdeling!

19-06-2013 20:03

Een poosje heb ik naast Ruben in bed gelegen en neemt Frank het liefdevol van mij over. Ik ga even proberen te slapen in het huis en douchen. Het is prettig om even uit de ziekenhuissfeer te zijn. Terug op de IC ligt Ruben er aardig ontspannen bij, maar een uurtje later juist helemaal niet. Hij kijkt pijnlijk en heel zielig met zijn mondhoeken naar beneden en een ieder die Ruben kent... Samen met de verpleegkundige verschoon ik zijn bedje en dit is voor Ruben een hele toer. Daarna ligt hij lekker op zijn zij en kan hij na de nieuwe medicatie toch wel weer een beetje ontspannen. Frank is ondertussen naar het huis om te slapen en hier op de IC wordt het steeds drukker. Het is dan ook fijn om te horen wat we om 16:00 uur terug mogen naar de afdeling. Ook wel een beetje onwennig, want hier hoef je niet eens op het belletje te drukken. Elke verpleegkundige heeft maar twee kindjes onder haar hoede en speelt overal vliegensvlug op in.

Het is zover, we gaan en Ruben moet over naar een klein bedje en denk: "Oh nee rijden over de gang, dat is foute boel!" Hij weet heel goed het begrip kamer en wanneer ik hem uitleg dat we daarheen gaan, zie ik een vlaag van opluchting. Het valt me tegen dat we een tweepersoons kamer hebben, rust is nu zo belangrijk. Maar aan de andere kant is zo'n kamer wel veel ruimer en komen de muren toch wat minder op je af. Er is een gezin waarvan het meisje van slechts twee maanden oud, wordt geholpen aan een liesbreuk. En ik kan me zo goed voorstellen hoe spannend dat voor deze ouders moet zijn. Het is een heel lief en rustig gezin. Ineens ben ik me zo bewust van de stilte en de rust hier op de afdeling. De IC was toch wel erg hecties en rumoerig. Zo moest ik bijvoorbeeld ineens opzij omdat het mobiele team een foto van een ieniemienie baby kwam maken. Ruben ligt hier kijkend door het raam, zo rustig in zijn bedje. Hij is zoooo moe, maar slapen lukt hem nauwelijks en dat vind ik wel jammer voor hem.

Opa Leo & oma Marja komen om 19:15 uur langs en hebben lekker voor ons gekookt. Mijn lijf is er niet aan gewend om alleen maar drie maaltijden te nuttigen en mist de tussendoortjes;-) Wat kan een bord groente je dan goed doen! Ruben ligt op zijn zij en ziet oma Marja, maar hij geeft nog weinig reactie. Meer dan zijn armen bewegen doet hij op dit moment ook nog niet en heel soms zegt hij een zacht woordje en meestal is dat: "Auw buik!" Ook in zijn gezicht is er weinig blijdschap te zien bij het zien van zijn lieve opa & oma, maar toch voel ik dat hun aanwezigheid voor Ruben fijn is. Later hoor ik dat oma Marja na het zien van Ruben tot diep in de nacht heeft wakker gelegen en steeds zijn bijna apatische blik voor haar ziet. Ook mijn moeder komt even om het hoekje kijken en het valt ook gewoon niet mee als je je (klein)kind zo ziet...

Frank slaapt deze eerste nacht op de afdeling bij Ruben en ik slaap in het huis. Ik maak voor mij doen een goede nacht, want meer dan 3 á 4 uur achter elkaar slapen, is iets wat ik al weken, zelfs maanden niet meer heb gedaan. Thuis wordt Ruben altijd wel een keer wakker en wanneer de voeding via de sonde is ingelopen, moeten de pomp uitgeschakeld worden. Ik ben om 06:00 uur wakker en wil naar Ruben toe. Dus douchen, wasje aanzetten en met een ontbijtje richting de zevende verdieping van het AMC.

Terug