En dan ineens mogen we bijna naar huis!!!

25-06-2013 12:11

Zaterdagavond 22 juni zijn opa Leo & oma Marja op bezoek en Ruben heeft, na tweemaal drie uur geslapen te hebben, alweer volop praatjes. Wat een contrast met de afgelopen dagen! Ook onze dominee komt langs en met elkaar bidden we, maar er is in ons gebed ook zoveel om voor te danken! Dominee Tacken is nog maar net vertrokken of we zien, net als vorige week zaterdagavond, een prachige regenboog aan de hemel staan! Ruben wordt moe, maar ook onrustig en pijnlijk en we denken dat het zijn darmen zijn die opspelen. Net nu het zo goed gaat met hem, willen we niet opnieuw een nacht zoals de afgelopen nachten. Ruben krijgt iets om zijn darmen op gang te helpen en binnen een paar minuten begint hij te draaien in zijn bedje. Hij heeft voor het eerste na de operatie slechts een klein beetje gepoept en dat lucht hem duidelijk op! Deze nacht heeft Ruben eindelijk een nacht waarin hij bijna pijnvrij kan slapen! De morfine is in de vooravond naar 7 verlaagd en in de nacht zelfs al naar 6. Ook het vele vocht dat hij vasthield, plast hij bijna non-stop uit!

Om 08:30 uur sta ik op na een heerlijke nacht, dat doet me echt goed! Frank blijkt er al een poosje te zijn en hij heeft afbakbroodjes meegenomen. De op het eerste oog heerlijk uitziende broodjes, blijken keihard, door het gebruik van de magnetronfunctie. Om 09:45 uur wordt Ruben pas wakker en hij is zoals de verpleging het noemt: "De bocht door." Hij mag voorzichtigaan beginnen met wat drinken, maar dat wil hij nog niet. Tussen 12:00 uur en 12:45 uur slaapt hij eventjes en daarna is hij ook weer goed te pas. Daniël en Lisa komen op bezoek en Daniël is helemaal in de ban van de verstelbare stoel op de kamer. Hij weet snel waar alle knopjes voor dienen en de stoel wordt in alle mogelijke posities versteld. Om 15:00 uur begint in collegazaal 1 de film Chimpanzee en samen met Daniël, Lisa, Remco, Claudia, Cleo & Dione gaan we erheen. We krijgen popcorn en wat drinken aangeboden en zo zitten we in het ziekenhuis in een heuze bioscoop! Tegen het einde van de film zijn Gerard, Margrietha & Maud op H7Zuid en Daniël en ik gaan er vast heen. Ruben vindt het wel leuk, een beetje leven in de brouwerij en Daniël & Maud testen samen nogmaals de verstelbare stoel uit.

Als de film is afgelopen en de rest van de familie naar boven komt, ga ik even met Gerard, Margrietha & Maud in de speelkamer zitten. Claudia zingt liedjes met Ruben en hij vindt het maar wat leuk! Als iedereen weer weg is, komt Cleo nog een keer naar boven, want zo vindt ze: Ruben verdiend een mooie ballon aan zijn bedje. Ruben heeft na 12:45 uur niet meer geslapen vandaag en valt om 18:00 uur in een diepe slaap. Lisa zit even bij hem en ik ga met met Frank naar het huis. Claudia heeft gekookt en we eten gezellig met elkaar. Terug bij Ruben ben ik aan het dubben of ik hem moet wekken, maar hij heeft weinig geslapen deze dag en wie weet slaapt hij wel door tot de volgende dag. Met opa Leo & oma Marja drinken we koffie en thee op de gang met de intercom aan. Een paar keer wordt Ruben even wakker, om vervolgens weer verder te slapen. Opa Leo vindt het jammer dat hij niet nog even een praatje met Ruben kan maken...

Ik ga bijtijds slapen en de morfine kan alweer naar 5 en tegen de ochtend durven we het zelfs aan met 4 ml per uur! Ruben maakt het zo goed! Wel is hij deze ochend (maandag 24 juni) al om 06:00 uur wakker, maar dat is niet zo gek als je al vanaf 18:00 uur in dromenland was. Ruben wordt opnieuw geprikt, maar eigenlijk is dat voor hem niets nieuws onder de zon. Hij zegt de mevrouw wat ze moet doen en geeft geen kik! Ik ga lekker douchen in het huis en een wasje aanzetten. Heerlijk om om iets te doen wat normaal zo gewoon is. Frank is lekker bij Ruben in bed gekropen en samen liggen ze te slapen. De artsen zijn zeer tevreden, alleen heeft Ruben veel lucht in zijn darmen. Er mag vandaag voorzichtig begonnen worden met de door mij afgekolfde moedermelk over de sonde. Vandaag komt er een ander gezin bij ons in de kamer. Wij zitten hier inmiddels alweer een week en hebben samen een hoop te verduren gehad en zijn er nog niet. Om die reden heb ik om een eenpersoonskamer gevraagd en hoewel het erg vol is op de afdeling, kunnen we naar een andere kamer. De maatschappelijk werkster komt binnen en Frank heeft met haar een gesprek waarin hij straalt, want zo gaat dat wanneer het weer goed gaat met je kind. Ineens hebben we dit achter de rug en zien we alles weer zonnig in en we zijn enorm trots op Ruben!

Het infuus in Ruben zijn arm blijkt gesneuveld en de verpleegkundige wil hem daarvoor niet opnieuw prikken. Eerder dan verwacht wordt de morfine gestopt en dat geeft het sein tot verwijderen van de katheter. Ruben laat alles makkelijk gebeuren, want dingen die weg mogen, voelt voor hem als een ware verlossing. De voeding via de port-a-cath naar de bloedbaan gaat, wordt vervangen door 20 cc moedermelk per uur via de sonde. En zo zitten we niet veel later met "een heel ander kind" in een andere kamer. Ruben heeft net weer voor het eerst zelf gepoept en ligt op zijn buik. De fysiotherapeut komt langs en daagt Ruben uit tot bewegen. Hoewel hij de spelletjes leuk vindt, blijft hij lekker liggen. Wanneer ik hem help zit hij ineens, welliswaar nog wat onwennig, rechtop. Komende dagen moeten we Ruben gaan uitdagen tot bewegen.

Lisa is vanmiddag vrij en komt naar het ziekenhuis toe en ik ga een paar uurtjes naar huis. Ik zou eerst even in het huis gaan slapen, maar besluit dat thuis in mijn eigen bed te doen, heerlijk! Om 16:30 uur haal ik Daniël op bij Claudia en eet met hem en breng hem naar bed. Iedereen kan met alle liefde voor hem zorgen, maar hij heeft maar één mama;-) Als Lisa weer terug is in Mijdrecht, rijd ik weer naar het ziekenhuis. Ruben heeft zelfs twee hapjes gegeten en wat wil je ook met buurvrouw Claudia die zo lekker voor ons heeft gekookt. om 22:00 uur na een paar poepbroeken, valt Ruben heerlijk in slaap en zelfs weer vertrouwd op zijn buikje. Hij is weer wat beweegelijker en dus ligt hij sinds deze nacht weer in een spijlenbedje. Wat een boel stappen in de goede richting!!!

We hebben lekker geslapen en Ruben laten we met kussens rechtop in zijn bedje zitten. Eten en drinken wil hij niet en hij blijkt misselijk, want hij moet spugen. Maar daarna gaat het weer toppie en er wordt zelfs gesproken dat we morgen of overmorgen naar huis mogen!!! Een van de pijnstillers wordt ook alweer gestopt. De fysiotherapeut komt weer en we gaan voor het eerst naar de speelkamer. We laten Ruben zitten, hij lijkt weinig pijn te hebben en hij speelt met alles wat binnen handbereik ligt. Wat heeft hij het allemaal gemist, zo lijkt hij nu pas te beseffen. We lokken hem uit tot kruipen en ook dat lukt een beetje. En dan ineens: hup als een vaatdoek op pootjes, laat de fysiotherapeut Ruben aan haar handen staan. We zijn allemaal trots en zelf de verpleegkundige komt kijken en Ruben straalt! Zijn benen beginnen te trillen en zo snel wordt hij dus moe en stoppen we met oefenen. Maar Ruben is in wezen een actief en ondernemend mannetje, dus dat komt helemaal goed!

Vanmorgen trof ik Ruben aan in bed zonder sonde en dus moeten we een nieuwe in laten plaatsen. We hebben ervoor gekozen om dit voor het slapen te doen, zodat hij kan ontspannen na deze vreselijke handeling. Helaas lukt het pas bij de derde keer om de sonde goed te plaatsen. En dat is voor Ruben, maar ook voor ons echt heel naar. Gelukkig zit de sonde en kan Ruben lekker naar zijn bedje toe voor een middagdutje!

Terug