Dag één van de chemokuur

29-12-2012 18:41

Tot in de vroege ochtend zijn er artsen aan Ruben zijn bedje geweest. Hij is zo uitgeput dat hij niet eens merkt dat ze hem onderzoeken. In de ochtend ligt Ruben lekker te duimen. Hij is een beetje wakker, maar is er nog niet echt bij. Ik buig me over hem heen en schrik! Wat ziet hij er slecht uit. Heel vermoeid, grauw en zo'n slangetje in zijn neus maakt het beeld er niet beter op. Ik weet dat hij van een borstvoeding zal opknappen en om 09:15 uur komt hij lekker bij mij op schoot zitten en dat is nog een hele toer met al die slangetjes. Vandaag loopt er een nieuwe verpleeger mee. Fred, een fijne man en dit moet vast weer zo lopen, want best prettig een boventallig verpleger aan het bed. Sowiezo is Ruben voor ons gevoel hier in het AMC echt op de juist plek en in de beste handen. Ruben drinkt voor het eerst sinds de uitslaapkamer, weer aan de borst. Mijn moedergevoel had gelijk, hij knap er zienderogen van op. Als hij klaar is, heeft hij ineens oog voor de Bumba ballon die aan zijn bedje vast zit. Heerlijk!!!

Het begin van de eerste chemokuur is een feit! Het eerste zakje hangt aan de infuuspaal en druppelt via een slangetje de port-a-cath in. Wat een mooi systeem, geen infuus op de hand, maar een onderhuids kastje in Ruben in zijn borstkas. Hij heeft er zo geen hinder van. Ik voel wel een traantje bij de eerste druppeltjes die zijn lijfje betreden, maar het zijn traantjes van opluchting. Ruben wordt beter!!!

Na deze nacht voel ik me erg slap en ik weet dat het niet de bedoeling is, maar ik vraag om een ontbijtje. Ruben heeft niets aan me als ik tegen de vlakte ga. Later deze ochtend komt Frank mij aflossen en ik ga naar het huis. Jeaniene is met Mariska en Nancy gekomen en zij neemt Daniël vandaag onder haar hoede. Dat is echt super fijn en ze spelen leuk in de ballenbak van de speelkamer in het huis. Ondertussen ga ik even slapen.

In de middag ben ik weer bij Ruben en het gaat weer een stukje beter met hem, al blijft de bloeddruk hoog. Hij krijgt meer medicatie. Ondertussen is hij bij Frank op schoot verneveld. Hij werd er in het begin wat paniekerig van, maar zijn ademheling knapt er wel van op. Ruben slaapt bijna de hele dag en als hij wakker is, staart hij een beetje voor zich uit. Mijn hart breekt! Maar ook weet ik dat kinderen vrij snel opknappen. Ik ga even in het huis eten en als ik in de vroege avond met Leo & Marja bij Ruben kom, huilt hij hard. Hij is al een poosje onrustig en heel blij mij te zien. Ik vraag: "Wil je bij mama drinken?" En er klinkt een volmondig "ja". Hij wordt weer rustig en valt na het drinken heerlijk in slaap. Ik slaap deze nacht weer bij hem en het is een goede nacht. Van 04:00 uur tot 05:00 uur is Ruben wakker omdat hij verschoon moet worden, medicijnen krijgt en zijn bloeddruk wordt gemeten. Later heeft hij ook nog gepoept, maar daarna valt hij gelukkig weer lekker in slaap.

 

 

Terug