Dag zes van de chemokuur

24-01-2013 13:46

Ruben is veel aan het hoesten deze nacht dus ook weer meerdere keren wakker. Maar ach het went, net zoals de slaapbank. In augustus vond ik die helemaal niet lekker liggen, maar na drie opnames, in totaal 20 nachtjes AMC, ben ik hem gaan waarderen! Het heeft iets te maken met acceptatie na verzet. Maar Oost West is nog altijd thuis best! Het schiet gelukkig op.

Lisa heeft in het huis bij Frank & Daniël geslapen en Frank is lekker op tijd bij ons in het ziekenhuis. De speelkamer is hun favoriete plek. Ruben voelt zich niet op en top fit en wil mij daarom geen seconde uit het oog verliezen. Dan hoor ik een zielig "Mamaaaaa!!!"  Hij is snel moe, maar de arts komt nog naar zijn longen luisteren. En de verpleegkundige wil nog bloed afnemen uit de port-a-cath, maar wat een geweldig ding moet zijn, wil bij Ruben niet altijd naar behoren werken. Gelukkig kan dat wachten tot na het slapen en komt de arts na een poosje wachten toch uiteindelijk. Ruben zijn longetjes klinken goed, maar hij krijgt wel een zoutoplossing en nog een andere neusspray voor zijn verkoudheid.

Ik ga in het huis even slapen en douchen. En opa Leo, oma Marja en Dione nemen Daniël wederom mee op de slee naar de in-door speeltuin bij Praxis. Ruben slaapt niet lang. Inmiddels zijn Claudia & Cleo er en samen gaan we naar Ruben toe. De zaalarts is er en Ruben houdt ondanks twee soorten medicatie een hoge bloeddruk en daarom krijgt hij er nu een derde middel bij. Het is niet goed voor de vaten wanneer een bloeddruk te lang te hoog is. Ook is er bloed uit Ruben zijn vinger afgenomen omdat het bij de port-a-cath niet lukte. Frank verteld dat de Cliniclowns weer zijn geweest en dat zij net als Ruben gingen duimen en ze gingen op de grond zitten. Hij vond het erg leuk! We gaan lekker naar de speelkamer toe en Ruben laat trots alles aan Cleo zien en hij heeft ineens helemaal geen oog meer voor mij. Ook wel even rustig;-)

Claudia heeft gekookt en met tante Ria, Remco, Cleo, Dione, Daniël en opa Leo & oma Marja eten we heel gezellig met elkaar. Het is een vrolijke bedoening en het leidt lekker af! Waar zouden we zijn zonder al deze lieve vrienden en familie die keer op keer voor ons klaarstaan. En niet te vergeten al die kaarten die we elke keer thuis of in het ziekenhuis ontvangen. En we hebben ook nog twee knuffels gekregen: een Opkikken en een stoere tijger! Morgen laatste dag van deze tweede chemokuur!

Terug