Feestbeesten!

11-06-2013 20:37

Woensdag 4 juni hebben we een afspraak bij onze kinderoncoloog Dr. Merks. Lisa is met mij en Ruben mee en Frank komt vanaf zijn werk naar het AMC. Terwijl Ruben met Lisa in de wachtkamer speelt, stellen wij nog wat vragen naar aanleiding van het gesprek met professor Heij. Sommige vragen laten we achterwege, omdat die pas tijdens of na de operatie beantwoord kunnen worden. Tot slot wil Dr. Merks Ruben nog even onderzoeken en hij zegt: "Wat ziet hij er goed uit zeg!" Dat vinden we zelf ook, maar heel fijn om het ook uit zíjn mond te horen! Ruben is de laatste weken steeds sterker geworden. Hij slaapt heel veel, maar is daarnaast ook heel actief en levenslustig. Hij eet goed en is op en top vrolijk. Daarbij heeft hij een nieuwe hobby, namelijk "Koejuh kijkuh" en wil elke dag even naar de boerderij van mijn ouders en vaak doen we dit dus ook even, want hij geniet er zo van! Ook heeft hij tot ieders blijdschap alweer een heel koppie haar en nog voller dan ooit tevoren!

Donderdag 5 juni neemt Daniël afscheid van peuterspeelzaal Pino. Frank heeft vrijgenomen en is er de hele ochtend bij. Ik kom vlak voor het feestje binnen en zie Daniël genieten! Hij heeft bedacht dat hij Raketjes uit wil delen en die vallen bij iedereeen in de smaak! Nu is hij officieel Pino-af en breekt het nieuwe avontuur aan, de basisschool!

Vrijdagavond 6 juni wordt voor de 14e keer het "Kinderbeestfeest" georganiseerd. Chronisch zieke en gehandicapten kinderen kunnen met hun gezin naar Artis. Wij hebben ook een uitnodiging gekregen en kijken er erg naar uit! Om 17:00 uur sluiten we aan in een lange rij bij het AMC. Het is een drukte van belang en er blijken geen bussen ingezet te zijn zoals in de uitnoging beschreven, maar onder andere politieauto's, brandweerauto's, defentiewagens, en de Ajax landskampioensbus. Wel 200 voertuigen (waaronder veel politiemotoren) zijn ingezet en via 21 routes worden 5000 kinderen bij tal van ziekenhuizen en instellingen opgehaald en naar Artis vervoerd. Daniël & Ruben zitten stoer om de beurt op een politiemotor! We hebben al meerdere keren de collone voorbij zien en vooral horen komen. Oorverdovend al die sirenes, wat een happening! Het weer is goed en zoveel te zien, dus het hindert ons niet dat we pas na drie kwartier mogen instappen. Frank vindt het heel jammer dat er geen plek is in de Ajax bus;-) en daniël wil graag in een politiebusje en deze brengt ons vervolgend in rap tempo naar Artis. Onder begeleiding van politiemotoren rijden we door alle rode verkeerslichten en in de binnenstad zijn vele wegen afgezet. Hordes mensen staan langs de straten en aanschouwen de collone en Ruben blijft maar zwaaien! We stappen uit en over een rode loper, stappen we Artis binnen. Er is veel te doen, zo kunnen de kinderen geschminkt worden, buttons maken, op politiepaarden rijden, optredens bijwonen en er lopen verschillende clowns rond. Een vrolijke trommelband trekt direct onze aandacht en Ruben deint al klappend mee op het ritme van de muziek. Na een klein rondje gaan we poffertjes eten, maar Ruben heeft geen rust om te eten en is nog een beetje onder de indruk van een verkleede tijger die we zonet hebben gezien. We zien wat lotgenootjes en het stemt me gelukkig dat deze kinderen momenteel niet opgenomen zijn en zich goed genoeg voelen om hier te zijn! Ruben houdt erg van vissen en dus kijken we uitgebreid bij het aquarium. Eenmaal weer buiten krijgen beiden jongens een lekker ijsje en hier een knuffeltje en daar een zakje snoep, het kan niet op! Rond 21:15 uur gaan we naar de uitgang, waar de collone klaarstaat. In een Connexxion busje zijn nog twee plaatsen vrij en we nemen Daniël & Ruben op schoot. Het blijt dat sommige mensen net de vorige collone hebben gemist en lang hebben moeten wachten en wij komen blijkbaar net op het goede moment aan. Om 22:15 uur zijn we thuis en brengen we snel twee vermoeide jongetjes naar bed. Daniël slaapt in no-time, echter om 23:00 uur gaat Ruben pas slapen na een hoop "poliezzzauto, sieene!"

Zaterdag 8 juni slapen we lekker uit, Ruben is om 08:30 uur wakker en Daniël zelfs om 09:30 uur en dat op zijn verjaardag! Midden in de huiskamer staat onder een kleed een grote fiets op hem te wachten. We houden een rustige dag. Zelf zijn we ook nog een beetje moe en Ruben slaapt tweemaal heel lang. Daniël krijgt alvast een paar cadeautjes, maar het echte feest is zondag 9 juni. Die middag rijden we naar de boerderij van mijn ouders. Mijn zussen hebben overal versiering opgehangen en een springkussen maakt het geheel helemaal af. Voor mij geen sprongen, want de dag ervoor heb ik de zijkant van een stuur van een step op mijn voet gekregen, met gevolg dat ik een blauwe dikke voet heb. Ondanks dat ik niet de schoenen kan dragen die ik in gedachten heb, valt het mee met de pijn. Rond 15:30 uur is zo'n beetje alle visitie binnen en Daniël & Ruben pakken enthousiast cadeau na cadeau uit! Het valt ons op dat alles met zoveel liefde en zorg is uitgezocht! Mariska schminkt de kinderen en ze lakt zelfs nog de nagels van alle meiden. Het aansnijden van de taart is toch wel een speciaal moment... Maar ondanks de grote operatie die steeds dichterbij komt, voelt het goed om hier met allen die ons lief is te zijn! Daniël & Ruben verdienen dit feestje, genieten volop en de gezelligheid voert de boventoon en dat is precies zoals we het in gedachten hadden! Tegen de avond is er een rijke BBQ en we hebben veel hulp gekregen met het maken van het eten. Tot slot rennen Dione, Suze en Daniël achter elkaar aan en roepen: "Ijsjes te koop!" Voor iedereen is er een ijsje en na de koffie is het feest wel een beetje ten einde. Om 21:00 uur liggen de jongens beiden te slapen en kijken wij terug op (weer) een zeer geslaagde dag! Ze zijn enorm verwend en een gedeelte van de cadeautjes staat op zolder. Zo heeft Daniël straks nog wat nieuwe dingen wanneer hij het moeilijk heeft op het moment dat wij met Ruben in het ziekenhuis zijn. En op zijn buurt heeft Ruben wat nieuwe dingen in zijn ziekenhuisbedje.

Van deze leuke dagen hebben Frank en ik weer wat nieuwe energie gekregen en hoewel de operatie nadert, lukt het ons om rustig te blijven. In denk dat de spanning komend weekend wel toeneemt en dat mag ook. Inmiddels heb ik geleerd om rustiger te blijven, want het vergt zoveel energie om me nu al helemaal druk te maken. Daniël gaat vanaf deze week naar school, dat scheelt ook en de zorg rondom hem komt met ons fijne netwerkje vast goed en ik voel me krachtig ten opzichte van de operatie. Ik heb een soort rust en vertrouwen over mij heen gekregen en hopelijk blijven die twee elementen voorlopig bij me!

Terug